teatroterapia

Domino 2013

Rozmiar tekstu:

Krug - Teatroterapia

V Między­nar­o­dowa Pre­miera Teatru Ludzi Niepełnosprawnych DOMINO jest cyk­licznie, co dwa lata orga­ni­zowaną prowokacją teatralną: prezen­tuje wybitne dzieła teatralne teatrów pol­s­kich i europe­js­kich na sce­nie Teatru im. Juliusza Osterwy sze­rok­iej pub­liczności. Domino pozwala określić wartoś­ciowe trendy i ten­dencje w teatrze współczes­nym wyraźnie zaz­nacza­jąc obec­ność i indy­wid­u­al­ność formy jak i gry aktorskiej oraz nowa­torskie spo­jrze­nie na tem­aty społeczno – oby­cza­jowe artys­tów niepełnosprawnych. Główną ideą V Między­nar­o­dowej Pre­miery Teatru Ludzi Niepełnosprawnych w 2013 roku będzie spotkanie Teatru KRUG z Moskwy i TLN Teatroter­apia z Lublina oraz naw­iązanie wielo­let­niej współpracy Teatroter­apii Lubel­skiej i teatrem z Rosji. Real­iza­cja tego spotka­nia przy­czyni się do kre­owa­nia nowych wartości w teatrze i świecie.

11 LISTOPADA 2013 — Warsz­taty prowad­zone przez Natalię Popową —
Artyści z Artys­tami wg. metody Natalii Popowej

2013201320132013201320132013201320132013201320132013

wiecje na https://​www​.face​book​.com/​t​e​a​t​r​o​t​e​r​a​p​i​a​l​u​belsk

12 LISTOPADA 2013,GODZ.17.00
w Teatrze im.J. Osterwy
Spek­takl Teatru KRUG z Moskwy pt “Spojrzenie”.

Slash

Spek­takl

Region­alna Orga­ni­za­cja Społeczna Reha­bil­i­tacji Społeczo-​Twórczej „Krąg”, Cen­trum Twór­c­zości Dziecięcej „Strogino”afisha_--3-jpg_200

Slash – to cecha, która rozcina, rozdziela, zmusza do doko­na­nia wyboru: jedno czy drugie? Zrozu­mi­ały jest podział: pod­miot i przed­miot, lider i aut­saider, dziecko i dorosły, teatr i życie, osoba niepełnosprawna i osoba pełnosprawna… Tem­aty te spo­tykaja się w spek­taklu, utrzy­mu­jąc nasza uwagę na granicy

Lecz nasze ciało przynosi inne doświad­cze­nie – doświad­cze­nie całości i jed­ności. I być może, ta cecha poz­woli nam na wyjś­cie z płaszczyzny i zanurzenia się w głębię, poz­woli wyjść z tego płask­iego świata tam, gdzie będziemy mogli odczuwać zupełnie innymi zmysłami… Wspom­nienia i rozważa­nia aktorów inte­gra­cyjnego stu­dia teatral­nego przed­staw­ione są w improw­iz­a­c­jach doty­czą­cych tem­atów jed­ności i podziału.

Sceny:

  • Cast­ing
  • Tango na wszystkich
  • Dlaczego płaczemy
  • Kiedyś zgu­biłam się…”
  • Kat­a­pulta
  • Gra w piłkę
  • Chcę, żeby mnie znaleziono…”
  • Pro­cesy

Wykon­awcy:

Stiepan Biełow, Alek­sandr Gogolew, Fiodor Jegorow, Siergiej Kar­pow, Anas­tazja Pin­gac­zowa, Alek­siej Sazonow, Artem Silin, Nazar Rach­manow, Jeka­te­rina Romanowa, Elena Popowa, Wik­to­ria Chrienowa, Anas­tazja Czerem­szancewa, Alek­siej Szczerbakow.

Reżyser – Natalia Popowa

Przy­go­towanie kostiumów – Maria Pozdniejewa

Muzyka – Nikałaj Babicz, Natalia Popowa

Improw­iz­a­cja muzy­czna – Dmitrij Grankow

W spek­taklu wyko­rzysty­wana jest muzyka:

Jose Feliciano,Yantra Mantra, Emily Wells, Gio­vanni Sol­lima, Roma Amor, ИоганнСебастьянБах

Praca za kulisami, bez której spek­takl nie byłby możliwy – Klau­dia Karpowa

2013201320132013201320132013201320132013201320132013201320132013201320132013201320132013201320132013201320132013201320132013201320132013201320132013



13 LISTOPADA 2013, GODZ.17.00
W Teatrze im. J.Osterwy
Spek­takl Teatru Ludzi Niepełnosprawnych TEATROTER­APIA : „Spowiedź w drewnie”

Jan Wilkowski

„Spowiedź w drewnie”

Reży­se­ria, scenografia i kostiumy: Maria Pietrusza – Budzyńska

Ruch: Jolanta Grabowska i Leszek Tes

Obrazy Świątków: Dominika Mendel

foto: Aleq Budzyński

Oprawa muzy­czna i real­iza­cja dźwięku: Piotr Kiliański

Przy­go­towanie tek­stu: Maryla Lorenc, Leszek Tes,

Sufler: Joanna Jabłońska

Pra­cow­nia plas­ty­czna: Iwona Malinowska

Pra­cow­nia sto­larska: Zbig­niew Szewczyk

Pra­cow­nia kraw­iecka: Lilia Sokołowska

Qch­nia artysty­czna: Zula Radomska

Obsada:

Świątkarz: Mar­iusz Mąka

Fra­sobliwy: Nor­bert Góźdź

Święta Genowefa: Agnieszka Zarzycka

Matka Boska z Sied­mioma Miecami: Bożena Ufniarz

Święty Zwodz­i­jos: Mar­i­ola Fus

Święty Emil: Andrzej Strumpf

Święty Sebas­t­ian: Ernest Pilipczuk

Święty Jerzy: Adam Saran

Kukaśka: Anna Mikusz

Anioły i inni Święci: aktorzy Teatroter­apii (M. Dziedzic, M. Fus, I. Grot, A. Jesionek, E. Korzeniowska, A. Kmieć, M. Kulesza, D. Mendel, A. Mis­iura, A. Siwko, S. Styżaj, S. Sławacki, A. Heldut-​Tarnasiewicz, A. Dyluk, A. Ziemba

Muszę poprzeć moją spowiedź w klocku lipy, wyz­naniem jeszcze jed­nego grzechu: ten szkic dra­maty­czny nie jest utworem całkowicie ory­gi­nal­nym. Co prawda jest fabuła, jego sens jak również drama­tis per­sonae są owocem mojej wyobraźni, ale owoc ten wyciągnął zbyt wiele soków z książki Tadeusza Sew­eryna, aby — choć daleko padło jabłko od jabłoni — wyprzeć się swo­jego z nią powinowactwa. Zresztą nie tylko z nią: również i z bal­ladą o Powsin­odze Zegadłow­icza iż notatkami o Jędrzeju Wowrze Kozikowskiego.

Brak mi krótkiego, jed­noz­nacznego ter­minu na określe­nie tych zależności. Nie jest to ani adap­tacja, ani pastisz, ani Rymkiewic­zowe „imitowanie”.

Kom­p­likacja? Też nie. Już raczej col­lage, tyle że to słowo wyjęte ze słown­ika malarskiego, nielit­er­ack­iego. Sądzę, że najucz­ci­wszym będzie stwierdze­nie, że jest to utwór własny, inkrus­towany mową Jędrzeja Wowry, a zain­spirowany przepiękną książką Tadeusza Sew­eryna o Świątkarzu Powsinodze.

Jan Wilkowski


20132013201320132013201320132013201320132013201320132013201320132013201320132013201320132013201320132013201320132013201320132013201320132013201320132013201320132013201320132013

I duży bonus: zdję­cia z próby :)

2013201320132013201320132013201320132013201320132013201320132013201320132013201320132013201320132013201320132013201320132013201320132013201320132013201320132013201320132013